بيشتر عصرى بوده است كه نجوم احكامى آمده است و اين حرفها را سؤال مىكرده‌اند . احمد دقّاق بغدادى گفت : « كَتَبْتُ الى ابِى الْحَسَنِ الثّانى أسْئَلُهُ عَنِ الْخُروجِ يَوْمَ الْارْبَعاءِ لايَدورُ » از امام هادى از چهارشنبهء آخر ماه « 1 » سؤال كردم . فَكَتَبَ : مَنْ خَرَجَ يَوْمَ الْارْبَعاءِ لايَدورُ خِلافاً عَلى اهْلِ الطِّيَرَةِ وُقِىَ مِنْ كُلِّ افَةٍ وَ عوفِىَ مِنْ كُلِّ عاهَةٍ . فرمود هركسى كه به رغم مردمى كه اين جور فكر مىكنند و فال بد مىزنند مخصوصاً روز چهارشنبهء آخر ماه ( يا آخر سال ) بيرون برود يعنى به خدا توكل كند ، خداوند در ازاى اين توكل و اين مخالفت با اهل تطيّر ، او را از هر آفت و بيماريى حفظ مىكند . پيغمبر اكرم فرمود : كَفّارَةُ الطِّيَرَةِ التَّوَكُّلُ كفارهء طيَره توكل است . اينكه كلمهء « كفاره » به كار رفته است يعنى طيره گناه است ؛ اگر مىخواهيد اين گناه از بين برود توكل بكنيد ، اثر اين گناه از ميان مىرود . همچنين پيغمبر اكرم وقتى كه مىخواست به مسافرت برود مىفرمود : اللَّهُمُّ لا طَيْرَ الّا طَيْرُكَ وَ لا خَيْرَ الّا خَيْرُكَ وَ لا الهَ غَيْرُكَ . اللَّهُمَّ لايَأْتى بِالْحَسَناتِ الّا انْتَ وَ لايَذْهَبُ بِالسَّيِّئاتِ الّا انْتَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ . اينها چيزهايى است كه بايد در كتيبه‌هاى بسيار بزرگ با آب‌طلا بنويسند ؛ ببينيد روح توحيد و روشن‌بينى و واقع‌بينى چقدر در آن موج مىزند : خدايا طير و فال بدى نيست مگر آنچه از ناحيهء تو بيايد ( يعنى آنچه كه تو به عنوان مجازات اعمال به ما مىدهى ) و خيرى نيست مگر خيرى كه از ناحيهء تو بيايد ، معبودى جز تو نيست ( اشاره به اين است كه اينها بوى شرك و بت‌پرستى مىدهد ) . خدايا حسنات را جز

--> ( 1 ) . يا آخر سال . « لايدور » يعنى چهارشنبه‌اى كه بر نمىگردد . الآن بر من مجهول است كه چهارشنبهء آخرماه است يا آخر سال . اگر چهارشنبهء آخر سال بگيريم و سال را سال شمسى بگيريم براى ما ايرانيها خيلى عجيب است . واقعاً عجيب است : چهارشنبهء آخر سال شمسى كه مىشود حتى در محيطهاى عالى فرهنگى ما آتش روشن مىكنند ، از روى آتش مىپرند ، مىگويند : « سرخى تو از من ، زردى من از تو » . من نمىدانم ما چقدر مىخواهيم اصرار روى حماقتهاى خودمان داشته باشيم ؟ !